Uzun Uzun Yollardan Geldim

 

3 gün önce İngiltere’den İstanbul’a iniş yaptım. Çoğu zaman seyahat bir çaba iken, bazen yorucu bir etken olarak görülür iken, yine aynı yere tıpış tıpış dönecekken; neden gider, geliriz ki?

*

Ben de şöyle diyorum:
Yurtdışına gideriz çünkü…
Yaşadığımız şehirden uzaklaşınca, o bitmek bilmeyen iç sıkıntısı ve ruh daralmasından kurtulacağımıza inandığımız için.
Daha iyi hissetmek için.
Merak ettiğimiz için.
Seyahat ettiğimizi cümle âleme bildirmek için.
Gazetelerdeki ucuz yurt dışı turlarına ‘neden olmasın’ dediğimiz için.
Konulara, sofralara, muhabbetlere dahil olmak için.
Yaşadığımız şehri ve hayatı özlemek için.
Tüketmek için.

Kendi başımıza bir yaşam kurmaya alışma ve çalışma ve aynı zaman da yaşamı sürdürme deneyimi kazanmak için .

Farklı ülkelere seyahat etme şansımız olduğunu düşündüğümüz için…

*

Ama şu bir gerçek ki,
İlk günlerin heyecanı, merakı, karşımıza her çıkan şeyin fotoğrafını çekme hastalığı soğuduktan sonra evimizi özleriz, yatağımızı ararız.
Misal; ‘Hani benim ayranım, dönerim, köftem?’ sızlanmaları su yüzüne çıkar.

*
Sonunda aynı yerdeyiz.. 
İlişkinin akı, karası, çizgisi, şekli, talihi, talihsizliği, kara kutusudur yurtdışı.
Havaalanları giderken, ev de geri dönerken sevilir.
Başka ülkelerde; başarmışlığın zaferiyle gülümseme oluşur yüzünde.
Her seferinde birkaç fotoğraf, kurulacak üç-beş cümle, ‘Ben de gördüm  demekten başka çok bir şey kalmaz elimizde’ derler ama öyle değildir işte. Yaşanması gereken bir deneyimdir, senin geri kalan hayatını etkileyecek bir adımdır bu.

Benim elimde neler mi var şuan?

Yeni yerler +yeni kültürler +yeni arkadaşlıklar +özgüven +olgunluk+ yabancı dil + anılar+ dünyanın yüzlerce yerinden edindiğim dostluklar var.

Farklı gelenekler+ Hayata atacağım daha sağlam adımlar + açık bir düşünce yapısı+ yeni bir hava +farklı yaşam tarzları+ değişik fikirler+ farklı bakış açıları …

Ve en önemlisi de bir de kurduğum şu arkadaşlıklar..

Kişinin duruşu, yaşam tarzı, çizgisi, davranışları, hayat görüşü, karakteri bir insanı arkadaş olarak kabul etmek için çok önemlidir. Sözü özü seçme hakkımız her yerde olduğu gibi gönlümüz isterse arkadaş oluruz, istemezsek uzak dururuz. Ben ise bundan sonrası için yalnız kalmayacağım o kadar arkadaşlıklar edindim ki.. Sizlere yüreğimden geçen içten teşekkürlerimi sunuyorum.

Aybike Akgün

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir