Önce kendini sev, sonra bir başkasını

 

Önce biz kendimizi değerli bulmalıyız…
Önce kendimizi sevmeliyiz…

İnsan;

Gerçekten hissettiği müziği dinleyebilmeli,.
Sabaha kadar “kim ne der” diye düşünmeden oturup film izlemeli,
İlk defa dibine kadar kendinden geçmeli bazen oturup hüngür hüngür ağlamalı ki rahatlamalı,

Kendi yağmurunu yağdırmalı ara sıra
Çıkıp saatlerce sokaklarda yürüyebilmeli.
Beklemekten vazgeçmeli, beklentileri kaldırıp atmalı,
Camdan bakıp uzaklara dalmalı,
Cep telefonunu kapatmalı,. Hayatının gürültülerini kısmalı,
Sonrasını düşünmeden âşık olmalı,.
Reddedilmekten korkmadan peşine düşmeli,
Bir karar vermeli, bir kitap okumalı,
Affetmeli, hüzünle yüzleşmeli.
Deli gibi eğlenmeli,
Hiç tatmadığı o yemekten yemenin tadına varmalı, mutlu olmalı,özgür olmalı,kendini tanımalı,sevmeli..

 

En önemlisi de ;

Sabretmeyi,
Egoyla başa çıkmayı…
Nefsini terbiye etmeyi… bilmeli !

Bir de insan kendini ne zaman sevebilmeli biliyor musunuz?

Başkasının başarısıyla övünebildiği zaman.

Bir dostunun ,arkadaşının, herhangi bir kişinin aklıyla,kalbiyle,yeteneğiyle,zarafetiyle,güzelliğiyle gurur duyabilmeyi becerebildiği zaman.

Tebrik etmeyi, alkışlamayı, sevincini paylaşmayı, ‘benim ondan neyim eksik’ takıntısını bırakabildiği zaman.

 

Birde;

‘Birinin mutluluğunu kendinizinkiymiş gibi kutlasanıza. Korkmayın çok iyi gelecek, valla.’

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir