Ruhun gıdası müzik ve yan flüt’üm

Bir Sezen Aksu Şarkısı gibi tıpkı..Yazmaya karar verince yazılmıyor. Çünkü yazmak karar verilecek bir şey değil. Mesela yazarken her kelimeyi kafamda seslendiriyorum ben. Tonluyorum. Yazma hızında konuşuyorum. Silerken de geri sarıyorum.

Müzik nedir? Müzik ruhun gıdasıdır. Öyle demişler, ne iyi etmişler. Ben de müzik dinleyince ruhumun gıdasına geri dönüyorum. Bazen kendimce yazıyorum, çiziyorum bile.

Yan flüdümü veya gitarımı elime aldığımda hangi şarkı beni iyi hissettirecekse ondan başlıyorum mesela.Mutlu oluyorum, söylüyorum, sonra da kendime şaşıyorum. Çok eğleniyorum.

Müzikle kalbimi temizliyorum.

İnsan sevdiği müziğin o tonuyla küllerinden yeniden doğuyor adeta.

Sevdiğin şarkıları dinlerken birine bayılıyorsun, bir sonrakini dinlerken, “Bu daha mı iyi yoksa?” diyorsun, hangi şarkıyı daha çok seveceğine şaşırıyorsun.
İki şeyi birden hissediyorsun.
Birincisi hani çok susarsın ve su içince rahatlarsın ya, onun gibi.
İkinciside kimseyi görmeden, saatlerce kendi başına dinlemek… Beni, kendi kozama çekecek şarkı sözleri olduğunu hissediyorsun çünkü.
‘Yine yapmış, yine başarmış, yine girmiş bir şekilde hayatımıza.’ diyoruz sonrasında.
Dinleyince, yakalanmış gibi oluyorsun, biri senin gizli düşüncelerini öğrenmiş gibi oluyorsun.

O şarkılara ‘pozitif elektrik’, ‘enerjisi yüksek’, ‘frekansı iyi’ tanımlamaları tam uyuyor sanki.

Elbette öyle olacak. Elbette duyguları canlandıracak. Çünkü,

Duygundur senin en hakiki yoldaşın,sırdaşın,yolun,arkadaşın,zikrin,fikrin.. !

Kalbimizden geçen en güzel müzik tüm haftamızın enerjisi olsun ! J

Müziksiz kalmayalım.. Ne de olsa ruhun gıdasıdır kendileri.

Aybike Akgün.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir